• Pomoc Społeczna

    Świadczenia pomocy społecznej udzielane są na wniosek:

    – osoby zainteresowanej,

    – jej przedstawiciela ustawowego,

    – innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej,

    – pomoc społeczna może być także udzielana z urzędu (art. 102 ustawy o pomocy społecznej).

    Podstawą przyznania świadczeń z pomocy społecznej jest wywiad środowiskowy przeprowadzony przez pracownika socjalnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o konieczności jego przeprowadzenia. W sprawach niecierpiących zwłoki, wymagających pilnej interwencji pracownika socjalnego wywiad przeprowadza się w terminie dwóch dni od dnia uzyskania informacji o potrzebie przyznania świadczenia.

    Wywiad przeprowadza się w miejscu zamieszkania osoby lub rodziny albo w miejscu ich pobytu.

            Komu przysługuje pomoc

    Prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobom posiadającym obywatelstwo polskie, zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz cudzoziemcom, zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz cudzoziemcom, zamieszkującym i przebywającym na tym terytorium, posiadającym zezwolenie na pobyt stały lub status uchodźcy, nadany w Rzeczypospolitej Polskiej oraz obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy uzyskali zezwolenie na pobyt.

    Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:

    – ubóstwa,

    – sieroctwa,

    – bezdomności,

    – bezrobocia,

    – niepełnosprawności,

    – długotrwałej lub ciężkiej choroby,

    – przemocy w rodzinie,

    – potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi,

    – potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności,

    – bezradności w sprawach opiekuńczo - wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub    wielodzietnych,

    – brak umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej całodobowe placówki opiekuńczo – wychowawcze,

    – trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,

    – trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego,

    – alkoholizmu lub narkomanii,

    – zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej,

    – klęski żywiołowej lub ekologicznej.

    Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom w przypadku występowania jednej z powyższych okoliczności, a których dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (należy zaznaczyć, że samo ubóstwo nie jest podstawą do przyznania świadczeń);

    – osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 477 zł, zwanej „kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej”,

    – osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 351 zł, zwanej „kryterium dochodowym na osobę w rodzinie”

    – rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej „kryterium dochodowym rodziny”.

    Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszoną o:

    – miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych,

    – składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne,

    – kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

    Do dochodu nie wlicza się:

    – jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego,

    – zasiłku celowego,

    – pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty,

    – wartości świadczenia w natu

  • Świadczenia Społeczne
  • Rehabilitacja społeczna osób niepełnosprawnych

Dodatkowe informacje